وقتی رییس مجلس برادرش را به مجلس راه نداد

ظاهراً در دوره ی دوّم یا سوّم مجلس؛ بالاخره قبل از قدرت گرفتن رضاخان- رئیس مجلس مؤتمن الملکبود که از رجال خوشنامِ زمان قاجار است، برادر مؤتمن الملک، نخست وزیر بود که مشیرالدّولهاست. او هم اتّفاقاً از رجال خوشنام است؛ یعنی این دو برادر جزو رجال نسبتاً خوشنام دوره ی قاجار و اوّل پهلوی هستند. پس برادر بزرگ تر که مشیرالدّوله بود، رئیس دولت بود، نخست وزیر بود؛ مؤتمن الملک -برادر کوچک تر- رئیس مجلس بود.

رئیس دولت -نخست وزیر- از مجلس وقت گرفت که بیاید آنجا یک گزارشی بدهد؛ مثلاً ساعت هشت صبح یک سخنرانی بکند. ساعت هشت صبح شد، مشیرالدّوله نرسید؛ مؤتمن الملک به ساعتش نگاه کرد، دید پنج دقیقه از هشت گذشت، گفت نخست وزیر را دیگر راه ندهید؛ نخست وزیر را راه ندهید؛ پنج دقیقه بعد مشیرالدّوله رسید به مجلس، راهش ندادند! این جور است. نخست وزیر پنج دقیقه از وقت معیّن تأخیر کرده، رئیس مجلس که برادرش بود -برادر کوچک ترش هم بود- راهش نداد؛ این یعنی اقتدار مجلس، هیبت مجلس این است؛ این را باید حفظ کنید. این دست خود شما است و شما میتوانید این کار را بکنید.>>